Diwylliant archaeolegol yng nghanolbarth a gorllewin Ewrop yn dyddio o'r cyfnod Chalcolithig hyd Oes Gynnar yr Efydd oedd y diwylliant Bicer Gloch (Saesneg: Bell-Beaker Culture, Almaeneg: Glockenbecherkultur; tua 2800 - 1800 CC.)[1][2] Mae'n arfer cyfeirio at y bobl a gysylltir â'r diwylliant hwn fel y Bicerwyr.[3]
Bathwyd y term gan John Abercromby, oherwydd y llestr yfed unigryw sy'n gyffredin ac yn nodweddiadol o'r diwylliant hwn.